Vader Johannes van Kronstadt, Ruslands grote rechtvaardige, die weergaloos begiftigd was met de gave van gebed en wonderdoende kracht, werd op 19 oktober 1829 geboren in Soera, een grote stad in het Pinejsky district in de provincie Archangel, het hoge noorden van Rusland.

Vader Johannes van Kronstadt, Ruslands grote rechtvaardige, die weergaloos begiftigd was met de gave van gebed en wonderdoende kracht, werd op 19 oktober 1829 geboren in Soera, een grote stad in het Pinejsky district in de provincie Archangel, het hoge noorden van Rusland.

Vader Johannes van Kronstadt, Rusland grote rechtvaardige, die weergaloos begiftigd was met de gave van gebed en wonderdoende kracht, werd op 19 oktober 1829 geboren in Soera, een grote stad in het Pinejsky district in de provincie Archangel, het hoge noorden van Rusland.

De lezer maakt kennis met de voornaamste gebeurtenissen uit het leven van de grote Russische heilige Sergius van Radonezh, zijn geestelijke visioenen en de getuigenissen van zijn leerlingen. “U bent God meer nabij gekomen dan ieder ander aards mens”, wordt in het gebed tot de heilige Sergius over hem gezegd.

De tendens waarbij de begrippen goed en kwaad steeds meer gerelativeerd worden, zover zelfs dat ieder vergelijkingspunt met de meest fundamentele en meest vanzelfsprekende waarden van de menselijke en geestelijke ethiek dreigt verloren te gaan en waardoor de afbakening van de begrippen goed en kwaad helemaal vervagen, is voor de Christen een verraderlijke valkuil. Ook de ontgoocheling in onze eigen persoon door onze steeds weerkerende geestelijke kwalen kan een psychologische valstrik worden wanneer we in onze gevallen natuur gaan berusten.

In deze klassiek te noemen uiteenzetting van het Jezusgebed heeft Metropoliet Kallistos de levende Orthodoxe traditie en theologie tot uitdrukking gebracht. Hij staat de Hesychasten, de meesters van de stilte, toe om op een directe manier tot ons te spreken en laat zien dat eenieder die bidt er voordeel van heeft, wanneer hij hun onderricht op zichzelf betrekt. Tevens weet hij zijn visie op hiermee samenhangende vragen als ademhalingstechnieken, het mogelijke verband tussen ‘de weg van de Naam’ in de Orthodoxie en vergelijkbare methodieken in andere godsdiensten, en de legitimiteit om het Gebed te beoefenen met het oog op de ontplooiing van een persoonlijk geloof in Christus, op kernachtige wijze duidelijk te maken. Het feit dat De Kracht van de Naam al vele malen in herdruk verscheen en vertaald werd in vele talen, toont de blijvende waarde ervan aan voor mensen, in welke stadium van hun geestelijke pelgrimage die ook zijn.

Vader Porfyrios, gestorven in 1991, was een Griekse monnik en priester. Hij stond in de lange traditie van geestelijke leiders, beginnend in de Apostolische tijden tot moderne heiligen zoals Serafim van Sarov en vader Silouan. In dit boek vertelt hij zijn levensverhaal en in eenvoudige, wijze woorden legt hij het christelijk geloof uit voor de huidige mens

‘Voor de Aartsbisschop is theologie niet een ververwijderd academisch spel, zoals dat plaatsvindt in de seminaries en in de faculteiten van onze universiteiten; het is een weg van begripsvorming, een weg van leven en een weg van sterven. Het is niet moeilijk om begrip te hebben voor zijn poging om onze oppervlakkige, vaak verstandelijke beschaving wakker te schudden’. Lord Blanch.

In het boek wordt de eeuwenoude monastieke spiritualiteit getrouw beschreven, zoals die tot op de dag van vandaag nog leeft in sommige kloosters op de berg Athos in Griekenland, in de woestijn van Egypte en Judea en in de kloosters op de Balkan.

Deze spirituele klassieker uit Rusland, in vele talen verschenen, heeft door zijn charme ontelbare lezers in de wereld bereikt.

Een onbekende pelgrim vertelt over zijn lange reis door Rusland, over zijn belevenissen en de gesprekken die hij heeft tijdens deze reis met mensen van verschillend spiritueel niveau. Zijn reis verandert dan langzaam in een zoektocht met de allesoverheersende vraag: 'hoe kunnen we voortdurend in contact zijn met God?'. Het antwoord hierop en de diverse verschillende betekenissen en methodes van het gebed vindt hij tijdens zijn reis, met als eindbestemming Jeruzalem.

De orthodoxe Kerk heeft, naast haar prachtige liturgie en rijke theologie, een ongeëvenaarde sacrale kunst ongeschonden bewaard. "Naar de eenheid?" behandelt de ontwikkeling van de iconografie in de gehele christenheid. De auteur analyseert hiervoor de begrippen religie, kerk en iconografie. De icoon immers "beantwoordt aan de: prediking van het evangelie, het beeld dient om de waarachtige en niet-denkbeeldige menswording van God het Woord te bevestigen." (7de Oecumenisch Concilie, 787) "De juiste stap naar de eenheid" is het herontdekken van de eenheid in Christus, het Woord van God dat mens is geworden.

Het bidden van Akathistos hymnen is een wijd verspreid en zeer geliefd gebruik bij de Orthodoxe christenen. Velen voegen een Akathist naar hun keuze, of naar hun specifieke behoefte of volgens de opdracht van hun geestelijke vader, toe aan hun morgen- of avondgebeden. Voor orthodoxe christenen echter, die het Kerkslavisch of het Byzantijnse Grieks niet machtig zijn, levert het wel enkele moeilijkheden op, daar ze niet altijd goed begrijpen wat er heel precies gezegd of bedoeld wordt. Vandaar is het een grote rijkdom, zowel voor hen, als voor wie kennis wil maken met deze uitzonderlijke vorm van Orthodoxe vroomheid enkele van de meest gekende en gebruikte hymnen in een moderne taal te kunnen bidden en lezen. Volgens de opdracht van Zijne Eminentie Simon, Aartsbisschop van Brussel en Belgie en van Den Haag en Nederland werden alleen hymnen gekozen die stammen van voor de oktoberrevolutie, en dus een grotere bekendheid en eerbiedwaardigheid genieten.

Wij hebben van de Heer het gebod van de liefde voor de mensen, voor onze naasten gekregen. Maar wij moeten ons niet druk maken of zij ons wel of niet liefhebben. Wij hoeven er alleen voor te zorgen dat wij hen liefhebben.

Sinds Christus’ geboorte uit een maagdelijke schoot, in de tijd en op aarde, staan de persoon en de verering van de Altijd-Maagd en Moeder Gods Maria ter discussie.

Efrem de Syriër (306-373) is een gevierde Kerkvader, die niet zonder reden “de citer van de Heilige Geest” werd en wordt genoemd. Als begenadigd dichter weet hij, tot op de dag van vandaag, de voor de wereldse mens ondoorgrondelijke diepten en onbereikbare hoogten van het belijden en beleven van het Orthodoxe geloof op een ongeëvenaarde wijze te beschrijven en te duiden.

Michel Quenot (1941, leraar te Bulle, Zwitserland, (gehuwd met een iconografe) is theoloog in de orthodoxe zin van het woord en daardoor in staat - na jarenlange studie over het onderwerp - de iconen ook hun volle spirituele betekenis te laten behouden. 60 afbeeldingen (12 in kleur)

Het boek 'In de Kaukazus' van monnik Merkurius behoort tot een apart genre van geestelijke literatuur. De basis van deze ongewone uitgave vormen de aantekeningen van een ascetische monnik uit onze tijd, die ruim dertig jaar (van begin jaren vijftig tot eind jaren tachtig) in het Kaukazusgebergte een geestelijk leven heeft geleid.

In de geestelijke chaos van de late zestig- begin de zeventiger jaren voelden velen hoe het schip, waarop ze zich tot dan toe veilig waanden, in enkele jaren tijd enorme slagzij begon te maken, en hoe zij door de woelige golven dreigden meegesleurd te worden.

In een kort catechetisch onderricht neemt een orthodoxe parochiepriester de gelovigen mee op weg naar de wereld van de grote stilte en de geestelijke onbewogenheid; het is de weg die naar de kostbare parel leidt, en die soms ook de koninklijke weg genoemd wordt.